رتبه: Advanced Member
گروه ها:
Administrators
,
member
,
Moderator
تاریخ عضویت: 1390-3-24 21:55:49 ارسالها: 2261
تشکرها: 4 بار
29 تشکر دریافتی در 29 ارسال
|
قران را بفهميم و معارف انرا در ظرف علوم بريزيم.
قرآن كريم ما را به تطوّر, تفكّر, تعقّل دعوت كرده است خطوط كلي بعضي از مسائل را ذكر كرد بعد به ما فرمود شما تدبّر كنيد بهره ي صحيح ببريد ما چندتا كار را بايد بكنيم اول اينكه خود مطالب قرآن را خوب بفهميم دوم اينكه از رهنمود قرآن كمك بگيريم به سراغ پي بردن اسرار خلقت برويم سوم اينكه هر چه فهميديم اين را ظرف قرار بدهيم نه مظروف و معارف قرآن را در ظرفِ علوم بريزيم نه علومِ خود را در قرآن بريزيم و بر قرآن تحميل كنيم و از زبان قرآن حرفِ خودمان را در بياوريم.
ما هر چه ياد گرفتيم بايد اين را در ظرف استماع و ظرفيّت مخاطب قرار بدهيم يعني اين بيان نوراني كه فرمود: ﴿إِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا﴾ براي همه در همه ي سطوح است هر كسي هر علمي دارد بايد با اِنصات و با استماع به حضور قرآن برود نه با تكلّم كه حرفِ خودش را از زبان قرآن بزند علم خودش را بر قرآن تحميل بكند اينچنين نيست هر كس هر چيزي بلد است بايد بداند كه ﴿إِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا﴾ منتها وقتي قرآن قرائت شد آن كه عالِمتر است بهره ي بيشتري ميبرد آنكه متوسّط است بهره ي مياني ميبرد آن كه كمتر است بهره ي كمتري ميبرد.
دانشمندي كه فضاشناس است ساليان متمادي در جريان كيهاني كار كرده او وقتي آيه ي سوره ي مباركه ي «مُلك» را ميخواند خب يقيناً از ما بهتر استفاده ميكند آيه ي سوره ي «ملك» اين است كه آيه ي سوم سوره ي «ملك» ﴿الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماوَاتٍ طِبَاقاً مَا تَرَي فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِن تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَي مِن فُطُورٍ ٭ ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئاً وَهُوَ حَسِيرٌ﴾ ميفرمايد اين طبقات هفتگانه ي آسمان را ما خلق كرديم هيچ شكاف و بينظمي در صدر و ساقه ي سپهر نيست شما دو بار, سه بار, چهار بار, صدها بار هم كه مراجعه كنيد بينظمي نميبينيد ما كه درسخوانده ي علم سماوات نيستيم از اين آيه بهره ي ضعيف ميبريم آن كه رصدخانه دارد وقتي اين آيه را ميبيند صدها بهره ي علمي از اين آيه استفاده ميكند ميگويد بله فاصله ي فلان ستاره تا فلان ستاره چند سال نوري است هميشه همين طور است فاصله ي فلان ستاره تا زمين چند سال نوري است هميشه همين طور است هيچ بينظمي نه بين خود كواكب هست نه بين كواكب و زمين و مانند آن, بهرهاي كه او از اين آيه ميبرد خيلي بيشتر از آن است كه ما ميبريم.
بنابراين هر چه بشر ياد گرفت اين را بايد در حوزه ي ظرفيّت خود قرار بدهد و مستمِع باشد نه متكلّم كه حرفِ خودش را از زبان قرآن در بياورد كه يك وقت حرفِ او عوض شد مثلاً بگوييم قرآن عوض شد اين طور نيست, پس بنابراين اين دو مطلب بايد از هم جدا بشود به ما گفتند تا زندهاي بايد بفهمي فراغت و فارغالتحصيلي و خارج شدن و دوران تعطيلي نيست آنها كه به جايي رسيدند گفتند اوّلين روزِ جهلِ يك حوزوي يا دانشگاهي آن وقتي است كه بگويد من فارغالتحصيل شدم همين كه گفت فارغالتحصيل شدم جهلِ او شروع ميشود براي اينكه آنچه را كه قبلاً خوانده آنها هم از يادش ميرود بعدي هم كه چيزي افزوده نميكند, اما تا نفس ميكِشد به سراغ علم برود اين معلوم ميشود به جايي ميرسد اين يك وظيفه ي اول كه گفتند تدبّر, تفكّر, تعقّل. مطلب دوم اين است كه هر چه فهميديم ساكتتر باشيم براي اينكه بيشتر استفاده ميكنيم ﴿إِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنْصِتُوا﴾ تنها براي مجلس تجويد كه نيست براي علما, حكما, براي همه است كه در برابر قرآن حرف نزنيد هر چه او گفت شما بهره بگيريد منتها شما كه كيهانشناسيد صد مطلب از آيه ي سوره ي «ملك» استفاده كنيد ديگران كه كيهانشناس نيستند يكي دو مطلب استفاده ميكنند شما چون ظرفيتتان زياد است بيشتر استفاده ميكنيد ديگران كه ظرفيتشان كمتر است كمتر.
تفسير تسنيم ايت اله جوادي املي
|