ایا لعن قاتلین امام حسین در زیارت عاشورا،خلاف قرآن است؟

در ایام محرم و تاسوعا و عاشورای حسینی که زیارت عاشورا زیاد خوانده میشود،این سئوال زیاد مطرح میشود که ایا لعن کردن،جایز است یا خیر؟ قران در مورد لعن چه نظراتی دارد؟

یکی از سوره های قران که به موضوع لعن اشاره کرده است،سوره احزاب است.ایات 56و57 سوره احزاب را مرور می کنیم:

إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ﴿۵۶﴾

خدا و فرشتگانش بر پيامبر درود مى‏فرستند اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد بر او درود فرستيد و به فرمانش بخوبى گردن نهيد (۵۶)


إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِينًا ﴿۵۷﴾

بى‏گمان كسانى كه خدا و پيامبر او را آزار مى‏رسانند خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت كرده و برايشان عذابى خفت‏آور آماده ساخته است (۵۷)

ابتدا سلام وصلوات بر پیامبر و آلش و تسلیم شدن و سپس لعن کسانی که با آزار خدا ورسول،مورد لعن خدا در دنیا و اخرت قرار گرفتند.

امروز روز زیارت عاشورا خواندن است.چه جالب !زیارت عاشورا را بعد از این ایات خواندن حال دیگری دارد. اصلا زیارت عاشورا هم مصداقی از این ایات است

اول سلام میدهیم:


*- اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللَّهِ و َابْنَ خِيَرَتِهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ اَميرِالْمُؤْمِنينَ و َابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ

سلام بر تو اى ابا عبداللّه سلام بر تو اى فرزند رسول خدا سلام بر تو اى برگزيده خدا و فرزند برگزيده اش سلام بر تو اى فرزند امير مؤ منان و فرزند آقاى اوصياء


سپس در فراز بعد میخوانیم:

*- و َجَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصيبَتُكَ فِى السَّمواتِ عَلى جَميعِ اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِ

و گران و عظيم گشت مصيبت تو در آسمانها بر همه اهل آسمانها پس خدا لعنت کند مردمى را که ريختند شالوده ستم و بيدادگرى را بر شما خاندان


*- وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقامِكُمْ و َاَزالَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتى رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فيها

و خدا لعنت کند مردمى را که کنار زدند شما را از مقام مخصوصتان و دور کردند شما را از آن مرتبه هائى که خداوند آن رتبه ها را به شما داده بود


*- و َلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْكُمْ

و خدا لعنت کند مردمى که شما را کشتند (قتل ،مصداقی کامل از ازار )


*- يا اَباعَبْدِاللَّهِ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلى اللَّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ وَ اِلى اميرِالْمُؤْمِنينَ وَ اِلى فاطِمَةَ وَ اِلَى الْحَسَنِ

اى اباعبداللّه من تقرب جويم به درگاه خدا و پيشگاه رسولش و اميرالمؤ منين و فاطمه و حسن


*- وَ اِلَيْكَ بِمُوالاتِكَ وَ بِالْبَراَّئَةِ (مِمَّنْ قاتَلَكَ وَ نَصَبَ لَكَ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَساسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِعَلَيْكُمْ وَ اَبْرَءُ اِلَى اللّهِ وَ اِلى رَسُولِهِ)

مِمَّنْ اَسَسَّ اَساسَ ذلِكَ وَ بَنى عَلَيْهِ بُنْيانَهُ وَ جَرى فى ظُلْمِهِ وَ جَوْرِهِ عَلَيْكُمْ وَ على اَشْياعِكُمْ

و شما بوسيله دوستى تو و بوسيله بيزارى از کسى که با تو مقاتله کرد و جنگ با تو را برپا آرد و به بيزارى جستن از کسى که شالوده ستم و ظلم بر شما را ريخت و بيزارى جويم بسوى خدا و بسوى رسولش از کسى که پى ريزى کرد شالوده اين کار را و پايه گذارى کرد بر آن بنيانش را و دنبال کردستم و ظلمش را بر شما و بر پيروان شما



*- بَرِئْتُ اِلَى اللَّهِ وَ اِلَيْكُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَرَّبُ اِلَى اللَّهِ ثُمَّ اِلَيْكُمْ بِمُوالاتِكُمْ وَ مُوالاةِ وَلِيِّكُمْ

بيزارى جويم بدرگاه خدا و به پيشگاه شما از ايشان و تقرب جويم بسوى خدا سپس بشما بوسيله دوستيتان و دوستى دوستان شما


*- وَ بِالْبَرآئَةِ مِنْ اَعْداَّئِكُمْ وَ النّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرآئَةِ مِنْ اَشْياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ

و به بيزارى از دشمنانتان و برپا کنندگان (و آتش افروزان ) جنگ با شما و به بيزارى از ياران و پيروانشان


پس در انتها مى گوئى صد مرتبه :


*- اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ

خدايا لعنت کن نخستين ستمگرى را که بزور گرفت حق محمد و آل محمد را و آخرين کسى که او را در اين زور و ستم پيروى کرد

می بینیم که سیاق و روال زیارت عاشورا با آیات سوره احزاب همخوانی دارد.

کلمات کلیدی: زیارت عاشورا لعن سلام درود حسین محمد

چند سوال و نکته :

در آیه فرموده خداوند و ملائکه آنها را لعن می‌کنند، چطور نتیجه گرفتید که ما هم باید لعن کنیم؟ صفات قهریه خداوند زیبنده ذات خدایند، لزوما بر آدمیان زیبنده نیستند.

از پیامبر و امامانی که از کوچکترین فرصت‌ها برای هدایت و راهنمایی مردم نمی‌گذشتند، چنین ادبیات لعن و نفرین کمی بعید به نظر می‌رسد یا حداقل جای سوال جدی دارد، مخصوصاً اینکه مطمئن هستیم بخش‌هایی از زیارت عاشورا که خلفا اول تا سوم را لعن می‌کند در نسخه های متاخر اضافه شده اند و در نسخه های قدیمترکه هم اکنون هم موجود هستند وجود ندارد.

اینها را بگذارید کنار سایر ادعیه مستند معصومین، آیا ادبیاتی شبیه لعنهای زیارت عاشورا در هیچ دعای دیگری سراغ دارید؟ حتی در خطبه‌های شام و کوفه امام سجاد که اندکی پس از واقعه کربلا و در اوج سختی و اندوه ایراد شده اند شما چنین ادبیاتی نمی بینید.

آیات(۸۶؛۸۷سوره مبارکه آل عمران) به لعنت کردن توسط مردم اشاره دارد:
كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
أُولَئِكَ جَزَاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

لعن براى معاندان و محاربان با امام حسين (ع) و ظالمين به اسوه ‏ها و الگوهاى هدايت مردم، ابدى است. زيرا ملاك آن، ابدى است. آن چه كه موجب لعن و نفرين نسبت به ظالمين به حق محمد و آل محمد (ص) شده است، و ملاك لعن است، چون باقى است لعن هم باقى است.

علاوه بر اين، حقيقت و روح دين را همين حب و بغض‏ ها تشكيل مى‏ دهد. حب و عشق نسبت به كسانى كه بندگان مطيع و عارف درگاه الهى بوده‏ اند و بغض نسبت به كسانى كه دشمن حق و حقيقت بوده‏ اند (تولى و تبرى) از نشانه هاى ايمان است. هم چنان كه در متون دينى آمده است «هل الدين الّا الحبّ؟ و هل الايمان الّا الحبّ و البغض؟ آيا دين و ايمان چيزى غير از حبّ و بغض است؟»، (ميزان الحكمه، ج 2، ص 944)

و در حديث قدسى آمده است: «خداوند به موسى (ع) فرمود: آيا هرگز كارى براى من انجام داده‏ اى؟ موسى عرض كرد: برايت نماز گزاردم، روزه گرفتم، صدقه دادم و تو را ياد كردم خداوند فرمود: نماز برهان و حجّت براى توست و روزه سپر تو در برابر آتش جهنم است و صدقه، سايه‏ ى سرت و ياد من، نورى است براى تو. چه كارى براى من كرده‏ اى؟ موسى (ع) عرض كرد: مرا به كارى كه براى توست راهنمايى فرما. خداوند فرمود: اى موسى آيا هرگز براى من با كسى دوستى كرده‏ اى و براى من با كسى دشمنى كرده‏ اى؟ پس، موسى دانست كه برترين اعمال، حبّ و دوستى به خاطر خدا و بغض و دشمنى به خاطر خداست»، (همان، ص 966)
در زمينه حب و بغض بخاطر خدا، نقل متواتر از شيعه و سنى رسيده است. نبى اكرم مى‏ فرمايد: «حبّ و بغض به خاطر خداوند، واجب است»، (كنزالعمّال، ح 24688 )

بنابراين، يكى ديگر از فلسفه‏ هاى زيارت عاشورا را همين تحكيم حبّ و بغض به خاطر خدا مى‏ توان برشمرد.
این مقاله نیز به صورت جامع به این مساله پرداخته است:
https://www.yjc.ir/fa/news/5808092/چه-کسانی-در-زیارت-عاشورا-لعن-شده‌اند

سلام

در پاسخ به سئوال دوستمون در دو پست قبل

1-لعن از جمله مواردیست که طبق قرآن علاوه بر خداوند، فرشتگان و پیامبران و انسان‌ها نیز انجام میدهند
به آیات زیر مراجعه نمایید

بقره 161
ال عمران 61 و87

مائدة 87

2-در مسير هدایت و راهنمایی مردم، بله. از هر فرصتي بايد استفاده كرد.
و امام حسین ع هم برای همین تا دقايق اخر، خطبه می‌خواند و سعی می‌کرد آنها را متصرف کند

اما بعد از اتمام حجت و در مواجهه با قاتلین که جای بشارت نیست بلکه زبان توبیخ کاربرد دارد
خطبه های حضرت زینب و امام سجاد خطاب به کوفیان را ببینید که چگونه آنها را ملامت می کنند

ممنون از پاسخ شما و سایر عزیزان. اگر می پرسم برای اینست که هنوز برای من سوال است و واقعا نظر قطعی در این مورد ندارم.
سوالم اینست که قبلا هم مطرح کرده بودم، اگر بپذیریم تمام زیارت عاشورا کلام معصوم است، چرا چنین لحنی در هیچ دعا و زیارت دیگری دیده نمی‌شود؟

دوم اینکه اگر کمی جستجو کنید می‌بینید که حداقل بخشی از لعنها در نسخه قدیمی زیارت عاشورا نیست و در نسخه های جدیدتر مثل مفاتیح‌الجنان اضافه شده اند. آیا ممکن است سایر لعنها نیز به همین شکل توسط برخی شیعیان اضافه شده باشند؟

برفرض آن بخش آخر اضافه شده باشد
اصل لعن در خود زيارت مكررهست و
در نسخه قدیمی‌تر زيارت عاشورا که به نظر برخی از محققان اهل فن، معتبرتر می‌باشد به صورت زیر آمده است:

” اللَّهُمَّ خُصَّ أَنْتَ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ آلَ نَبِیِّکَ بِاللَّعْنِ ثُمَّ الْعَنْ أَعْدَاءَ آلِ مُحَمَّدٍ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ اللَّهُمَّ الْعَنْ یَزِیدَ وَ أَبَاهُ وَ الْعَنْ عُبَیْدَ اللَّهِ بْنَ زِیَادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ وَ بَنِی أُمَیَّهَ قَاطِبَهً إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَه ”

ابن قولویه قمی، کامل الزیارات، ص۱۷۹