تفسير و‌ تدبر قرآن انلاين-تالارگفتگوي قرآن پویان
»
زندگی قرآنی:باورها و رفتارهای مطلوب از منظر قرآن
»
انفاق مال و جان در قرآن
»
از چیزی که علاقه دارید انفاق کنید
برای ارسال پاسخ وارد شوید
1
ارسال شده :
about 10 Years ago

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member
تاریخ عضویت: 1394-9-5 12:05:49
ارسالها: 36

تشکرها: 1 بار
3 تشکر دریافتی در 3 ارسال
در آیه ی 8 سوره ی مبارکه ی انسان نشانه ی نیکان در مواجهه با فقرا و ایتام ذکر شده است.

وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرً‌ا

بهرام پور : و طعام را با آن كه دوستش دارند، به مستمند و يتيم و اسير دهند.

مجتبوی : و طعام را با دوستى آن- با آنكه خود به آن مايل‌تر و نيازمندترند- به بينوا و يتيم و اسير مى‌خورانند.

نظر علامه جعفری در خصوص آیه ی فوق : ﺿﻤﻴﺮ ﺩﺭ ﺟﻤﻠﻪ" ﻋﻠﻰ ﺣﺒﻪ"- ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻯ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺑﺮ ﻣﻰ ﺁﻳﺪ- ﺑﻪ ﻛﻠﻤﻪ" ﻃﻌﺎم" ﺑﺮ ﻣﻰ ﮔﺮﺩﺩ، ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ" ﺣﺐ ﻃﻌﺎم" ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﻭ ﺍﺷﺘﻬﺎﻯ ﺯﻳﺎﺩ ﺑﻪ ﻃﻌﺎم ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺪﺕ ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺑﻪ ﺁﻥ، ﻣﻮﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﺁﻳﻪ ﺷﺮﻳﻔﻪ" ﻟﻦ ﺗﻨﺎﻟﻮﺍ ﺍﻟﺒﺮ ﺣﺘﻰ ﺗﻨﻔﻘﻮﺍ ﻣﻤﺎ ﺗﺤﺒﻮﻥ" ﺍﺳﺖ.
ﺳﻴﺎﻕ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﺎﺕ ﺳﻴﺎﻕ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺳﺮﺍﻳﻰ ﺍﺳﺖ، ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻣﺮﺩﻣﻰ ﺍﺯ ﻣﻮﻣﻨﻴﻦ ﻛﻪ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻣﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺑﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ، ﻭ ﺍﺯ ﭘﺎﺭﻩ ﺍﻯ ﻛﺎﺭﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﻳﻌﻨﻰ ﻭﻓﺎﻯ ﺑﻪ ﻧﺬﺭ ﻭ ﺍﻃﻌﺎم ﻣﺴﻜﻴﻦ ﻭ ﻳﺘﻴﻢ ﻭ ﺍﺳﻴﺮﺷﺎﻥ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩﻩ، ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺳﺘﺎﻳﺪ، ﻭ ﻭﻋﺪﻩ ﺟﻤﻴﻠﺸﺎﻥ ﻣﻰ ﺩﻫﺪ.

ﻣﻌﻠﻮم ﻣﻰ ﺷﻮﺩ ﺳﺒﺐ ﻧﺰﻭﻝ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﺎﺕ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﻧﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﻚ ﻗﺼﻪ ﻓﺮﺿﻰ ﺭﺍ ﺟﻌﻞ ﻛﻨﺪ، ﺁﻥ ﮔﺎﻩ ﺁﺛﺎﺭ ﺧﻮﺏ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺷﻤﺮﺩﻩ، ﻭ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻨﺪ ﻭﻋﺪﻩ ﺟﻤﻴﻞ ﺑﺪﻫﺪ.

ﻧﻜﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﺎﺕ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺳﻪ ﻃﺎﻳﻔﻪ ﺍﻯ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺑﺮﺍﺭ ﺍﻃﻌﺎم ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﺳﻴﺮ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ، ﻭ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺁﻳﺎﺕ ﺩﺭ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪﻩ، ﻭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺠﺮﺕ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍ (ﺹ) ﻭ ﻗﻮﺕ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﺳﻠﺎم، ﻭ ﻏﻠﺒﻪ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﺮ ﻛﻔﺎﺭ ﻭ ﻣﺸﺮﻛﻴﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﻧﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ.


© 2026 Design by Mahdi