در ایاتی از قران به میزان انفاق و رعایت اعتدال و میانه روی توصیه شده است.

1-آیه 29 سوره اسراءکه مثال خیلی جالب و ظریفی میزند:

وَلاَ تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلاَ تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَّحْسُورًا ﴿۲۹﴾

مکارم: هرگز دستت را بر گردنت زنجير مكن (و ترك انفاق و بخشش ‍ منما) و بيش از حد آنرا مگشا تا مورد سرزنش قرار گيري و از كار فرو ماني.

خرمشاهی: و دستت را [از شدت بخل‏] بر گردنت مبند، و نيز بسيار گشاده ‏اش مدار كه ملامت زده و حسرت زده بنشينى‏

2-خداوند،یکی از صفات عباد الرحمان را عدم اسراف در انفاق بیان میکند:

آیه 67 سوره فرقان: وَالَّذِينَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا ﴿۶۷﴾

و (عبادالرحمن)كسانى ‏اند كه چون انفاق كنند نه ولخرجى مى ‏كنند و نه تنگ مى ‏گيرند و ميان اين دو [روش] حد وسط را برمى ‏گزينند .


کلمات کلیدی:انفاق بخل اعتدال اسراف پنهان اشكار

✅انفاق طبق روایات شامل چه چیزهای می شود؟؟👇👇

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ ۚ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ ۖ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ

بگو: «پروردگارم روزى را براى هر کس از بندگانش بخواهد وسعت مى بخشد یا تنگ مى گیرد. و هر چیزى را (در راه او) انفاق کنید، عوض آن رامى دهد (و جاى آن را پر مى کند). و او بهترین روزى دهندگان است.»
(سبأ/39)

✅وسعت مفهوم انفاق با توجه به روایات.👇👇

براى این که: بدانیم مفهوم انفاق تا چه حد در اسلام گسترده است، کافى است حدیث زیر را مورد توجه قرار دهیم:
پیغمبر گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) فرمود:
کُلُّ مَعْرُوف صَدَقَهٌ، وَ ما أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلى نَفْسِهِ وَ أَهْلِهِ کُتِبَ لَهُ صَدَقَةٌ، وَ ما وَقى بِهِ الرَّجُلُ عِرْضَهُ فَهُوَ صَدَقَةٌ، وَ ما أَنْفَقَ الرَّجُلُ مِنْ نَفَقَة فَعَلَى اللّهِ خَلَفُها، إِلاّ ما کانَ مِنْ نَفَقَه فِى بُنْیان أَوْ مَعْصِیَة:
✅ هر کار نیکى به هر صورت باشد، صدقه و انفاق در راه خدا محسوب مى شود (و منحصر به انفاقهاى مالى نیست).
و هر چه انسان براى حوائج زندگى خود، و خانواده خود صرف مى کند، صدقه نوشته مى شود.
و آنچه را که انسان آبروى خود را با آن حفظ مى کند، صدقه محسوب مى گردد.
و آنچه را انسان در راه خدا انفاق مى کند، عوض آن را به او خواهد داد مگر چیزى که صرف بنا شود یا در راه معصیت صرف گردد .

تفسیر قرطبی.ج 6.ص 5389

🛍 #انفاق ارزشمند،بدون #منت_و_اذيت

💮🔶 الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌«262» بقره

🔸كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌كنند و سپس به دنبال آنچه انفاق كرده‌اند، منّت نمى‌گذارند و آزارى نمى‌رسانند، پاداش آنها برايشان نزد پروردگارشان (محفوظ) است و نه ترسى دارند و نه غمگين مى‌شوند.

🌸👈هدف اسلام از انفاق، تنها سير كردن شكم فقرا نيست، بلكه اين كار زيبا بايد بدست افراد خوب، يا شيوه خوب و همراه با اهداف خوبى باشد.
💢گاهى انسان گامى براى خدا بر مى‌دارد و كارى را به نيكى شروع مى‌كند، ولى به خاطر عوارضى از قبيل غرور يا منّت يا توقّع و يا امثال آن ارزش كار را از بين مى‌برد. با منّت، اثر انفاق از بين مى‌رود، چون هدف از انفاق تطهير روح از بخل است،
💢ولى نتيجه‌ى منّت، آلوده شدن روح مى‌باشد. منّت‌گذار، يا در صدد بزرگ كردن خود و تحقير ديگران است و يا مى‌خواهد نظر مردم را به خود جلب كند كه در هر صورت از اخلاص بدور است. مگر خداوند به خاطر همه‌ى نعمت‌هايى كه به ما داده بر ما منّت گذاشته تا ما با بخشيدن جزئى از آن بر خلق او منّت بگذاريم.

🌹🌱در مجمع البيان حديثى روايت شده است كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند:
🍁خداوند در قيامت به منّت گذاران، نگاه لطف آميز نمى‌كند.

1⃣- اسلام حافظ شخصيّت محرومان وفقراست و كوبيدن شخصيّت فقرا از طريق منّت را سبب باطل شدن عمل مى‌داند. «لا يُتْبِعُونَ ... مَنًّا وَ لا أَذىً»
2⃣- اعمال انسان، در يكديگر تأثير دارند، يعنى يك عمل مى‌تواند عمل ديگر را خنثى كند. انفاق براى درمان فقر است، ولى منّت‌گذارى آنرا مايه‌ى درد فقرا مى‌گرداند. «يُنْفِقُونَ ... لا يُتْبِعُونَ ... مَنًّا وَ لا أَذىً»
📚تفسير نور

🌱🌱#انفاق به نوعي از خود بيرون آمدن و آزاد شدن از وابستگي مال است، بنابراين #خلوص نيّت و قصد قربت در آن شرط اوليه است. كسي كه منّت مي‌گذارد و با بازگو كردن كمك خود به شخص موجب سرافكندگي و آزار روحي او مي‌شود، نشان مي‌دهد هنوز از خود خارج نشده و انتظار قدرداني و تشكر دارد.
💫تفسير بازرگان


┄═❁🍃❈🌸❈🍃❁═┄

🍁🍂 انفاق ريايي باطل است

💮🔶يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‌ كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ‌ «264» بقره

🔹اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! بخشش‌هاى خود را با منّت وآزار باطل نسازيد، همانند كسى كه مال خود را براى خودنمايى به مردم، انفاق مى‌كند و ايمان به خدا و روز رستاخيز ندارد. پس مثال او همچون مَثل قطعه سنگ صافى است كه بر روى آن (قشر نازكى از) خاك باشد (و بذرهايى در آن افشانده شود) پس رگبارى به آن رسد (و همه خاك‌ها و بذرها را بشويد) و آن سنگ را صاف (و خالى از خاك و بذر) رها كند! (رياكاران نيز) از دستاوردشان، هيچ بهره‌اى نمى‌برند وخداوند گروه كافران را هدايت نمى‌كند.

💮👈اين آيه نيز تشبيهى را با خود دارد و نمايانگر باطن اشخاصى است كه به قصد #ريا و تظاهر انفاق مى‌كنند. ظاهر عمل اينان مانند خاك، نرم ولى باطن آن چون سنگ، سفت است كه قابليّت نفوذ ندارد. به خاطر سفتى و سختى دلهاى سنگشان، از #انفاق خود بهره‌اى نمى‌برند.

1⃣- منّت گذارى و آزار فقير، پاداش انفاق و صدقات را از بين مى‌برد. «لا تُبْطِلُوا»
2⃣ ريا، نشانه عدم ايمان واقعى به پروردگار وقيامت است. «يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ»
3⃣ انفاق مهم نيست، انگيزه و روحيّه‌ى انفاق كننده مهم است. «رِئاءَ النَّاسِ»
4⃣ اعمال شخص منّت گذار، رياكار وكافر، تباه است. كلمه‌ى‌ «فَمَثَلُهُ» قابل تطبيق با هر سه گروه است.
5⃣- رياكار، عاقبت رسوا مى‌شود و حوادث، كاشف حقايق است. «فَتَرَكَهُ صَلْداً»
6_ رياكار نه تنها از پاداش آخرت محروم است، بلكه رشد روحى را نيز كسب نكرده است. «لا يَقْدِرُونَ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ»
7⃣- منّت‌گذار ورياكار، در مدار كفر و مورد تهديد است. «لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ»

📚تفسير نور
💫
┄═❁🍃❈🌸❈🍃❁═┄

🎊⁉️ ایا اموالی که به فقرا میدهید، را خودتان حاضرید قبول کنید؟

💮🔶 يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُم مِّنَ الْأَرْضِ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم بِآخِذِيهِ إِلَّا أَن تُغْمِضُوا فِيهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ بقره:267
اي كساني كه ايمان آورده‌ايد، از پسنديده‌ترين [=مرغوب‌ترين] آنچه به دست آورده‌ايد [=محصول كارتان] و از آنچه از زمين براي شما رويانده‌ايم [=محصولات كشاورزي و باغداري و...] انفاق كنيد 613 و [هرگز] سراغ قسمت نامرغوبش نرويد كه از آن انفاق كنيد، 614 حال آنكه خود حاضر به مصرف آن نيستيد، مگر با چشم‌پوشي [و به ناچاري]. و بدانيد خدا مسلماً بي‌نيازي ستوده است.
__
🔶613- از آنجايي كه هدف از انفاق، نه سير كردن شكمي و پوشاندن برهنه‌اي، بلكه آزاد كردن نفس خود از اسارتِ مال است، در اين مسير آنچه مي‌دهيم، به همان نسبتي كه بيشتر علاقمند به آن باشيم، بيشتر از خود دور و به قُرب خدا نزديك شده‌ايم. اين حقيقي مهمي است كه: «هرگز به مرحلة نيكوكاري نمي‌رسيد، مگر از آنچه دوست داريد انفاق كنيد» [آل‌عمران 92 (3:92) ].

🔸614- با مقايسه 16 باري كه مشتقات «خبيث» در قرآن آمده است، مي‌توان ابعاد معنايي آن را بهتر فهميد؛ از جمله: خداوند فرمان داده از آنچه دوست داريد انفاق كنيد، نه آنچه خبيث [دور ريختني، كهنه و ناپسند] است [بقره 267 (2:267) ]، مال طيبب [مرغوب] و خبيث [نامرغوب و كهنه] يتيمان را جابجا نكنيد [نساء 2 (4:2) ]، خدا براي شما طيبات [ارزاق سالم و دلپسند] را حلال و خبائث [ناسالم و نامطلوب] را حرام كرده است [اعراف 157 (7:157) ]، قوم لوط مرتكب كارهاي خبيث [ناپسند] مي‌شدند، زمين طيب [نيالوده و غير شوره زار] به اذن خدا سبز مي‌شود و زميني که خبيث [شوره زار] است، جز مختصري نمي‌روياند و...

👈👈 از آنجا که بعضى از مردم عادت دارند، همیشه از اموال بى ارزش و آنچه تقریباً از مصرف افتاده و قابل استفاده خودشان نیست #انفاق کنند و این گونه انفاق ها علاوه بر این که سود چندانى به حال نیازمندان ندارد، یک نوع اهانت و تحقیر نسبت به آنها است، و موجب تربیت معنوى و پرورش روح انسانى نیز نمى باشد، در این جمله صریحاً مردم را از این کار نهى مى کند و آن را با دلیل لطیفى همراه مى سازد، و آن این که، شما خودتان حاضر نیستید این گونه اموال را بپذیرید مگر از روى کراهت و ناچارى، چرا درباره برادران مسلمان، و از آن بالاتر خدایى که در راه او انفاق مى کنید و همه چیز شما از او است، راضى به این کار مى شوید؟!

💫📚تفسیر نمونه و بازرگان

💫
┄═❁🍃❈🌸❈🍃❁═┄

⚛💮چگونگی #انفاق‌ها

💠وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ "270/بقره"

🌱وهر مالى را كه انفاق كرده‌ايد، يا نذرى را كه نذر كرده‌ايد، پس قطعاً خداوند آن را مى‌داند وبراى ستمگران هيچ ياورى نيست.

🔷✨انفاق آشکار و پنهان🔻
تردیدى نیست که انفاق علنى و آشکار در راه خدا و اختفاى آن هر کدام اثر مفیدى دارد; زیرا هنگامى که انسان به طور آشکار و علنى مال خود را در راه خدا انفاق مى کند اگر انفاق واجب باشد، گذشته از این که مردم تشویق به این گونه کارهاى نیک مى شوند، رفع این تهمت نیز از انسان مى گردد که به وظیفه واجب خود عمل نکرده است.
و اگر انفاق مستحب باشد، در حقیقت یک نحوه تبلیغ عملى است که مردم را به کارهاى خیر و حمایت از محرومان و انجام کارهاى نیک اجتماعى و عام المنفعه تشویق مى کند.
و چنانچه انفاق به طور مخفى، و دور از انظار مردم انجام شود، به طور قطع ریا و خودنمائى در آن کمتر است، و خلوص بیشترى در آن خواهد بود، مخصوصاً درباره کمک به محرومان، آبروى آنها بهتر حفظ مى شود، و لذا آیه فوق مى گوید: هر یک از دو کار در مورد خود خوب و شایسته است .
بعضى از مفسران گفته اند: این دستور تنها درباره انفاق هاى مستحبى است و انفاق هاى واجب از قبیل زکات و مانند آن بهتر است همیشه آشکار و علنى باشد.
ولى مسلّم است که هیچ یک از این دو دستور (اظهار و اخفاى انفاق) جنبه عمومى و همگانى ندارد بلکه موارد مختلف است در پاره اى از موارد که اثر تشویقى آن بیشتر است و لطمه اى به اخلاص نمى زند، بهتر است اظهار گردد، و در مواردى که افراد آبرومندى هستند که حفظ آبروى آنها ایجاب مى کند، انفاق به صورت مخفى انجام گیرد و بیم ریاکارى و عدم اخلاص مى رود، مخفى ساختن آن بهتر خواهد بود.

🔷✨انفاق و آمرزش🔻
انفاق در راه خدا در آمرزش گناهان اثر عمیق دارد; زیرا بعد از دستور انفاق در این جمله مى فرماید: و گناهان شما را مى پوشاند .
البته، مفهوم این سخن آن نیست که بر اثر انفاقِ کوچکى، همه گناهان بخشوده خواهد شد، بلکه با توجه به کلمه مِنْ که معمولاً براى تبعیض به کار مى رود استفاده مى شود که انفاق، قسمتى از گناهان را مى پوشاند. روشن است که آن قسمت بستگى به مقدار انفاق و میزان اخلاص دارد.

🔷✨انفاق و نیت پاک🔻
ضمناً مفهوم جمله وَ اللّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِیْرٌ این است که: خدا عالم است به آنچه انفاق مى کنید، چه آشکار باشد، و چه مخفى و همچنین او از نیات شما آگاه است که اظهار و اخفاى انفاق را به چه منظور و هدفى انجام مى دهید.
در هر حال آنچه در انفاق مؤثر است نیت پاک و خلوص در عمل است، به علاوه، دانستن و ندانستن مردم اثرى ندارد، و آنچه مهم است علم خداست; زیرا اوست که جزاى اعمال انسان را مى دهد و از نهان و آشکار آگاه است.

🔹حال كه خداوند از انفاق ما با خبر است، پس بهترين مال را با والاترين اهداف خرج كنيم. «ما أَنْفَقْتُمْ ... فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ»

🔹انفاق، مخصوص ثروتمندان واموال زياد نيست، مال كم را نيز انفاق كنيد. «مِنْ نَفَقَةٍ» گاهى يك برگ زرد پائيزى، كشتى چندين مورچه در حوض مى‌شود.

🔹ايمان به اينكه خداوند مى‌داند، بهترين دلگرمى براى انفاق وعمل به تعهّدات‌ونذرهاست. «فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ»

📚تفاسیر نمونه و نور

┄═❁🍃❈🌸❈🍃❁═┄

#صدقات آشکار یا پنهان ، #زداینده_برخی_گناهان شما

💮🔶إِن تُبْدُوا الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَيُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّئَاتِكُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (بقره:271)
🔸اگر صدقات [=دهش‌هاي صادقانه] را آشكار بدهيد، چه كار خوبي است! و اگر هم آن را پنهان داريد و به نيازمندان بدهيد، البته [چنين شيوه‌اي] براي شما بهتر است 622 و [موجب مي‌شود پاره‌اي] از بديهایتان را بزدايد 623 و خدا به آنچه مي‌كنيد بس آگاه است.
__
🔸622- انفاقي را كه به دور از رياكاري و منّت‌گذاري و آزار، و به معناي عام‌تر، صادقانه [صدقات] باشد، به هر صورت مي‌توان داد؛ آشكارا در مواردي كه كاري عام‌المنفعه است و موجب تشويق ديگران مي‌گردد. مثل تدارك مالي جهاد يا مشاركت در ايجاد بناهاي آموزشي و بهداشتي و مشابه آن. و پنهان كه البته پنهان داشتنش در مواردي كه آبروي گيرنده‌اي در معرض خطر باشد اولويت دارد.
🔸623- در قرآن تأكيد شده است: «مسلماً نيكويي‌ها بدي‌ها را مي‌زدايد اين يادآوري است براي بيدار دلان» [هود 114- ... إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ]؛ همچنين: «خدا بدي‌هاي آنها را به خوبي تبديل مي‌كند [فرقان 70- ...فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ...]. در مورد اين كه حسنات شامل چه كارهايي مي‌شود كه بدي‌ها را مي‌زدايند، بايد به آيات مربوط به تكفير سيئات مراجعه كرد.
💫تفسیر بازرگان

💮👈گرچه آيه در مورد كمك‌هاى مالى است، ولى در فرهنگ اسلام، به هر كار
خيرى صدقه گفته مى‌شود. حتّى اگر سنگى را از ميان راه مسلمانان كنار زديم، صدقه است.
👈بنابراين كمك به محرومان از طريق علم و آبرو و وساطت نيز صدقه مى‌باشد.

1⃣- انفاقِ علنى، سبب تشويق ديگران و رفع تهمت بخل از انسان و يك نوع تبليغ عملى است. «فَنِعِمَّا هِيَ»
2⃣- با اينكه صدقات و زكات، مصارف زيادى دارد، لكن نام فقرا در آيه نشانه اولويّت آنان است. «تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ»
3⃣- شما بايد به سراغ فقرا برويد، نه آنكه آنان به سراغ شما بيايند. «تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ» و نفرمود: «يأتكم الفقراء»
4⃣- انفاقِ پنهانى، از ريا و خودنمايى دور و به اخلاص نزديك است و آبروى گيرنده صدقه را محفوظ نگه مى‌دارد. «فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ»

5⃣- كمك به فقرا، بخشى از گناهان صغيره را مى‌بخشد. «يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ» «سيئات» در قرآن در برابر گناهان كبيره آمده وبه گناهان صغيره گفته مى‌شود.
6⃣- آنچه مهم است علم خداست، نه اطلاع و آگاهى مردم. «وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ»
📚تفسیر نور
💫کانال زیست قرآنی
┄═❁🍃❈🌸❈🍃❁═┄

*🎊💮از انچه دوست دارید انفاق کنید که مایه رشدتان است.*

💮🔶لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْ‌ءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ‌ «92» ال عمران
🔷هرگز به نيكى دست نمى‌يابيد، مگر آنكه از آنچه دوست داريد، (در راه خدا) انفاق كنيد و بدانيد هر چه را انفاق كنيد، قطعاً خداوند به آن آگاه است.

🌐🔸«بِرّ» به خير وبركت گسترده و زمينى كه براى كشت و زراعت ويا سكونت مهيّاست، گفته مى‌شود.
با توجّه به اشتقاق لغوى «برّ» كه به معناى توسعه در خير است؛ در قرآن، ايمان و عمل صالح و جهاد و نماز و وفاى به عهد، از نمونه‌هاى بِرّ معرفى شده‌اند.
در قرآن همگان توصيه شده‌اند كه در انجام «برّ» همديگر را يارى كنند.
🔹🔸«تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ» «2» و در اين آيه نيز مى‌فرمايد كه شما هرگز به اين گوهر گرانبها نمى‌رسيد، مگر آنكه از آنچه دلپسند شماست وآن را دوست مى‌داريد، انفاق كنيد.


1⃣- يگانه راه رسيدن به مقام نيكوكاران، انفاق خالصانه از امور مورد علاقه است. «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ ...»
2⃣- در مكتب اسلام، هدف از انفاق تنها فقرزدايى نيست، بلكه رشد انفاق كننده نيز مطرح است. دل كندن از محبوب‌هاى خيالى وشكوفاشدن روح سخاوت، از مهم‌ترين آثار انفاق براى انفاق كننده است. «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ»
3⃣- دلبستگى به دنيا سبب محروم شدن از رسيدن به مقام برّ است. «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ»

4⃣- آنچه را كه خود دوست مى‌دارى انفاق كن، «مِمَّا تُحِبُّونَ»،
5⃣- انسانى كه تربيت الهى يافته، اسير مال و ثروت نيست، بلكه حاكم بر آنهاست.«تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ»
6⃣- در انفاق، اصل كيفيّت است، نه كميّت. «مِمَّا تُحِبُّونَ»

7⃣- در انفاق نه افراط و نه تفريط، تنها بخشى از آنچه را دوست دارى، انفاق كن.«مِمَّا تُحِبُّونَ» «من» بيانگر تبعيض است.
8⃣- محبّت به مال در نهاد هر انسانى هست: «مِمَّا تُحِبُّونَ» آنچه خطرناك است، شدّت محبّت است كه مانع انفاق شود. «وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ» «1»

9⃣- حال كه خداوند انفاق ما را مى‌بيند، چرا در كمّ و كيف آن كوتاهى كنيم؟بياييد بهترين‌ها را انفاق كنيم. «فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ»

📚تفسیر نور